Μπουζούκιααπό Καρδιάς

Ξεκίνησα να κατασκευάζω μπουζούκια πριν από ακριβώς 12 χρόνια. Η αγάπη μου για το όργανο γεννήθηκε, φυσικά, στα παιδικά μου χρόνια, όταν άρχισα να μαθαίνω να παίζω. Με τον καιρό, η αγάπη αυτή μεταστοιχειώθηκε σε πάθος για την οργανοποιία — έτσι, από παίκτης, έγινα κατασκευαστής.

Πριν από δύο χρόνια ολοκλήρωσα και το πρώτο μου ηλεκτρονικό βιβλίο (e-book), το οποίο επικεντρώνεται στις τεχνικές κατασκευής του οργάνου, βασισμένο σε πολυετή έρευνα. Βασική αρχή της δουλειάς μου είναι η εφαρμογή της «χρυσής τομής» και η εμβάθυνση σε αυτήν, προκειμένου να καθορίζονται με ακρίβεια οι αναλογίες για όλα τα διαφορετικά μεγέθη σκάφους.

Το μπουζούκι έχει σταθερές βάσεις — εκείνες που καθιέρωσαν τα όργανα του Ζωζέφ. Πάνω σε αυτές πατάω. Από εκεί και πέρα, όμως, κάθε παίκτης είναι διαφορετικός, και το όργανο οφείλει να γίνει στα μέτρα του.

Ένα μπουζούκι δεν είναι απλώς αντικείμενο που κρατάς· είναι σαν ρούχο που φοράς. Χέρι γερό ή λεπτό, μακρύ ή κοντό, δάχτυλα χοντρά ή λεπτεπίλεπτα — όλα αυτά αλλάζουν τον σχεδιασμό. Γι' αυτό μιλάω πρώτα με τον μουσικό και ύστερα πιάνω το ξύλο.

Μετράει ακόμα και ο τρόπος που παίζει: άλλος κρατά την πένα κοντά στην τρύπα, άλλος πολύ πιο μακριά. Κάθε συνήθεια ζητά τις δικές της ρυθμίσεις, ώστε το όργανο να «κάθεται» σωστά στο χέρι του.

Το ίδιο ισχύει και για τον ήχο. Το ρεμπέτικο ζητά ψηλό, διαπεραστικό τόνο· το κλασικό ρεπερτόριο θέλει βάθος και μπάσο. Ρυθμίζω τη βασική νότα και τη συμπεριφορά του οργάνου ώστε να βγάζει ακριβώς τον χαρακτήρα που ζητά ο μουσικός.

Χρησιμοποιώ αποκλειστικά ξύλα υψηλής ποιότητας από πιστοποιημένα δάση — καρυδιά, ερυθρελάτη, τριανταφυλλιά και κερασιά — με φινιρίσματα γομαλάκας (σέλακ) και νιτροκυτταρίνης, εφαρμοσμένα στο χέρι.

Κάθε μπουζούκι απαιτεί από 3 έως 6 μήνες εντατικής εργασίας, ώστε να βγει μοναδικό, τέλεια ρυθμισμένο και έτοιμο να «τραγουδήσει».